Start uitvaart met zorg

In mijn visie is het belangrijk om naasten te stimuleren om veel zelf te doen – als ze dat zelf willen natuurlijk. Het kan helpen bij de verwerking van het verlies.

Daarnaast wil ik me betrokken voelen bij de overledene én bij de naasten. Ik vind het belangrijk dat zij gedurende al die dagen één en hetzelfde gezicht zien.

Daarom besloot ik mijn eigen uitvaartonderneming te beginnen. Vanaf het begin weten mensen me te vinden, en dat vervult me met trots.
In zulke emotionele dagen een stukje met mensen mee mogen lopen, vervult me elke keer weer met dankbaarheid voor dit mooie werk.

Laatste verzorging

Vanaf de dag van het overlijden tot en met de dag van de uitvaart doe ik alles zelf, al dan niet samen met de naasten. Vooral op de eerste dag moet er veel geregeld worden.

De overledene wordt verzorgd: voor de laatste keer gewassen en aangekleed. Ik stimuleer naasten om, als zij dat willen, zoveel mogelijk zelf te doen. Het kan een waardevol, intiem moment zijn.

Opbaring

Samen besluiten we waar de overledene verblijft in de kleine week tot de dag van de uitvaart.

Dat kan thuis zijn, maar ook in een rouwcentrum. Het is maar net wat de naasten willen, en wat praktisch en emotioneel haalbaar is.

Rouwkaart

Op de eerste of de tweede dag maken we ook de rouwkaart. Daarbij probeer ik de naasten zoveel mogelijk hun eigen woorden te laten gebruiken. Wie was de overledene voor hen? Wat willen zij zeggen?

Vaak is het emotioneel om, zodra de kaart gedrukt is, zwart op wit te zien wat er gebeurd is. Dat besef komt dan soms extra binnen.

Tijd voor de dood

Ik neem tijd voor de dood.

Als er íets is wat we die dagen niet moeten doen, dan is het haasten. Er mag ruimte zijn voor verdriet, herinneringen, stilte en ontmoeten.

Verdere invulling

In de dagen daarna komen andere zaken aan de orde: de dienst, de muziek, de bloemen, de kist, het rouwvervoer, de rol van de (klein)kinderen, en nog veel meer.

Ik vergelijk het altijd met het maken van een legpuzzel:
eerst leg je de hoekjes, daarna de randjes, dan de rest en als laatste de lucht. Zo bouwen we samen stap voor stap aan een passend afscheid.

Samen

De samenwerking met andere professionals is een belangrijk en fijn onderdeel van dit vak:

• mijn team van verzorgers en gastvrouwen
• de drukker
• de rouwautochauffeur
• de pastoor of dominee
• de begraafplaatsbeheerder
• de gastvrouw in het rouwcentrum

Samen zijn we aan het werk om een goede, zorgvuldige uitvaart te verzorgen.

De uitvaart

Wanneer we bij die ‘lucht’ van de puzzel komen – de dag van de uitvaart – is het de bedoeling dat het een afscheid wordt dat past bij de overledene.

Maar óók een afscheid waar de naasten mee verder kunnen leven, en waar zij later met een goed gevoel op kunnen terugkijken.

Nazorg

In de weken en maanden na de uitvaart neem ik, als u daar prijs op stelt, nog een aantal keren contact op of kom ik langs. Ik hoor dan graag of er nog iets is wat ik voor u kan doen.

Een overzicht van de nazorg vindt u onder het kopje ‘Nieuws’.

Kwaliteit

De professionaliteit van mijn dienstverlening wordt onder meer gewaarborgd door:

• mijn opleiding
• maandelijkse intervisie
• supervisie

Daarnaast volg ik regelmatig nascholing en bezoek ik conferenties. Door het lezen van vaktijdschriften en beursbezoeken blijf ik op de hoogte van ontwikkelingen in dit boeiende vak.

Verder ben ik gecertificeerd gatekeeper 113 Zelfmoordpreventie.

Vrije tijd

Omdat ik me betrokken voel bij mijn woonplek en de mensen om mij heen, ben ik:

• vrijwilliger bij Buurtklus Eerbeek/Brummen
• (voormalig) redactielid en columniste bij Nieuws uut Loenen
• vrijwilliger bij Graag Gedaan (onderdeel van De Kap) in Loenen

Ik studeer daarnaast parttime voor mijn bachelor Psychologie. Eén van de modules gaat onder andere over de behandeling van suïcidaal gedrag.

In 2023 heb ik een studiedag over zingeving gevolgd: hoe geef je je leven weer zin na een verlies.
Ook woonde ik een symposium bij over spijt: de woorden die (niet) gezegd zijn, de dingen die (niet) gedaan zijn.

In november heb ik een aantal modules gevolgd onder de titel Traumasporen; over het herstel van lichaam, brein en geest na overweldigende ervaringen.
In maart ga ik een symposium bijwonen over rouw: herinnering, verlies en vergeving in het rouwproces.

Het Dorpsklooster

Recentelijk heb ik Het Dorpsklooster opgericht: een plek van rust en stilte, in soberheid en eenvoud. Een plek om even op adem te komen.

Tot slot

Ik lees graag en heb, om dat te kunnen delen, een Minibieb in mijn voortuin geplaatst.
Verder heb ik een groentetuin dicht bij mijn huis, waar ik graag ben.